celebracja


celebracja
celebracja {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. ż IIa, lm D. celebracjacji {{/stl_8}}{{stl_7}}'robienie czegoś w sposób nazbyt uroczysty i oficjalny, z nadmierną powagą; zachowywanie się w taki sposób': {{/stl_7}}{{stl_10}}Dworska etykieta wymagająca celebracji. <łac.> {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • celebracja — ż I, DCMs. celebracjacji; lm D. celebracjacji (celebracjacyj) «zachowanie (się), wykonywanie czegoś szczególnie uroczyste, z namaszczeniem, przesadną powagą, sztywnością» Przemawiać żywo, naturalnie, bez celebracji. ‹fr. z łac.› …   Słownik języka polskiego

  • celebra — ż IV, CMs. celebrabrze; lm D. celebraebr 1. «uroczyste odprawianie nabożeństwa, obrzędu; nabożeństwo odprawione szczególnie uroczyście» 2. pot. → celebracja …   Słownik języka polskiego

  • celebracyjny — «związany z celebracją; uroczysty, namaszczony, pompatyczny» Celebracyjny styl …   Słownik języka polskiego

  • celebra — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ia, CMc. celebrabrze {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} uroczyste odprawianie mszy, innego nabożeństwa lub obrzędu; rzadziej msza, nabożeństwo mające bardzo uroczysty przebieg {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień